De Europese Commissie heeft op 7 juli jl. een Regulering in conceptvorm en een Communicatie aangenomen die gaan over de bestaande verdragen voor de bescherming van internationale investeringen door Europese bedrijven. De EU heeft deze internationale investeringsverdragen echter niet herzien hetgeen ten koste zal gaan van belastingbetalers en milieu.

Persbericht van het Seattle to Brussels Network

7 juli 2010
Bron: S2B
(vertaald door Rob Bleijerveld)

Woensdag 7 juli 2010, Brussel: De Europese Commissie heeft een Regulering in conceptvorm en een Communicatie aangenomen die gaan over bestaande verdragen voor de bescherming van internationale investeringen door Europese bedrijven.

De EU heeft deze internationale investeringsverdragen echter niet herzien en dit zal ten koste gaan van belastingbetalers en milieu.

Europese campagnevoerders klagen de Europese Commissie aan wegens het onvoldoende aanpassen van internationale investeringsverdragen en waarschuwen ervoor dat de belastingsbetaler en het milieu hiervan schade zullen ondervinden.

Met de inwerkingtreding van het Lissabon Verdrag op 1 december 2009 ging het mandaat van de individuele lidstaten om te onderhandelen over internationale investeringsakkoorden over op de EU. Vandaag kwam de Europese Commissie met voorstellen voor haar investeringsbeleid.

Campagnevoerders voor rechtvaardige handel, verenigd in het “Seattle to Brussels Network” [1], roepen op tot een radicale ommezwaai van het internationale investeringsbeleid van de Unie.

“De Bilaterale Investerings Verdragen (BIT's) van de huidige Europese lidstaten gaan slechts over rechten voor ondernemingen en niet over hun verplichtingen," zei Marc Maes, Trade Policy Officer bij 11.11.11, een Belgische koepelorganisatie voor NGOs. Maes: “Ze staan toe dat buitenlandse investeerders regeringen aanklagen over sociale, milieurelevante en economische regelgeving die een hindernis vormt voor ondernemerswinsten. Het Lissabon Verdrag bood een ideale kans om de balans weer terug te bewegen ten gunste van de burger en het milieu door een eind te maken aan de BIT's van de lidstaten."

Er is een complete industrie van internationale rechtenfirma's die gedijt op de buitengewone rechten die investeerders hebben gekregen om op directe wijze overheden aan te klagen bij geheime internationale tribunalen zonder dat alle binnenlandse mogelijkheden voor bemiddeling volledig zijn aangewend.

Het is een schande dat de Commissie de gebrekkige praktijk van internationale investeerder-tegen-staat arbitrage van de lidstaten kopieert. Het is slechts een kwestie van tijd voordat de Europese belastingbetalers honderden miljoenen euro's zullen moeten betalen ter compensatie van buitenlandse investeerders omdat die het beleid van het openbare belang kunnen aanvallen. Het is hoog tijd dat deze "investor-to-state arbitration" helemaal aan de kant wordt gezet,” aldus Peter Fuchs van het Duitse WEED.

Een typisch geval van disbalans tussen ondernemerswinsten en de sociale en milieurelevante behoeften is dat van de procedure die de Zweedse energie-multinational Vattenfall tegen de Duitse regering inzette in april 2009. Hierbij werden milieubeperkingen tegen een kolencentrale in de stad Hamburg gewraakt. Vattenfall wil 1,4 miljard euro schadevergoeding wegens vertragingen en de beperkingen die werden ingesteld tegen het bedrijfsplan. De Europese belastingbetaler zal uiteindelijk opdraaien voor de kosten, zowel financieel als qua milieu. [2]

“Vandaag heeft de Commissie tenminste erkend dat investerings-arbitrage transparantie ontbeert, dat investeringsbeleid in balans moet zijn met publieke en particuliere belangen met betrekking tot onteigening en dat ze op een lijn moeten staan met de doelen voor mensenrechten en duurzame ontwikkeling uit het Lissabon Verdrag. Maar door hiervoor geen specifieke en gebalanceerde sleutelbepalingen [3] op te stellen is het uiteindelijk niets meer dan "feel-good" retoriek van de kant van de Commissie,” zei Antonio Tricarico van de Italiaanse Campagne voor de Hervorming van de Wereldbank.

De Commissie zou haar voorstellen afgelopen week al hebben gelanceerd, maar dat werd voorkomen door de lidstaten, met name Duitsland en de UK, die hun Commissieleden opdracht gaven een bepaling te verwijderen uit de conceptregulering die een einddatum zou hebben vastgesteld voor de bestaande BIT's. De concepttekst waarmee de Commissie vandaag naar buiten kwam, voorziet alleen maar in de “herziening”.

Het Seattle to Brussels Network bracht vandaag een 45 pagina's tellend rapport uit over de kwestie van het internationale investeringsbeleid [4]. Een verklaring van diverse maatschappelijke organisaties waarin een internationaal investeringsbeleid in het publieke belang wordt geëist is naar de Europarlementariërs, de EU lidstaten en de Commissie gestuurd. [5]

Noten:
[1] Het Seattle to Brussels (S2B) Network is een pan-Europees netwerk van ruim 70 organisaties uit 16 landen die campagne voeren voor een duurzaam, sociaal en demokratisch verantwoord handelssysteem. Aan het netwerk nemen ontwikkelings-, milieu- mensenrechten-, vrouwen en boerenorganisaties deel, naast vakbonden, sociale bewegingen en onderzoeksinstellingen. Het S2B Network maakt op haar beurt deel uit van de internationale coalitie "Our World Is Not For Sale".
[2] Zie: "Background paper on Vattenfall v. Germany arbitration," IISD, 2009.
[3] Daaronder: “National Treatment”, “Most Favoured Nation”, “Fair and Equitable Treatment” , “Full Security and Protection” and “Umbrella Clauses”.
[4] "EU Investment Agreements in the Lisbon Treaty Era: A Reader,"       
door TNI, CEO, 11.11.11, SOMO, MAIS, CRBM, Both ENDS en WEED, juli 2010.
[5] "Reclaiming public interest in Europe's international investment policy. Civil society statement on the future of Europe's international investment policy", juli 2010